Emoties opkroppen doen we allemaal wel eens. Maar als dit iets is wat je altijd doet, is het belangrijk om te weten wat het gevolg hiervan is en hoe dit pijn bij fibromyalgie kan verergeren. Als binnenvetter is dit thema iets waar ik veel ervaring mee heb en ook heb ervaren wat hiervan de gevolgen kunnen zijn én wat het oplevert als je wél je emoties ruimte geeft. Ik neem je mee in wat er in je lichaam gebeurt bij het opkroppen van emoties, hoe dit pijn versterkt en hoe je ruimte geeft aan wat je voelt en ervaart.
Wat gebeurt er als je emoties opkropt?
Laten we bij het begin beginnen: een emotie is energie dat wil stromen. In het Engels wordt ook wel gezegd: Emotion = Energie in Motion (energie in beweging). Deze energie wil stromen zodat het vervolgens afgevoerd kan worden.
Denk maar eens terug aan een lachbui die er niet mocht zijn, bijvoorbeeld als kind in de klas. Of bij je ouders aan tafel. Hoe meer je die lachbui probeerde te onderdrukken, hoe harder je wilde lachen en hoe meer druk je voelde om het uiting te geven.
Zo’n emotie wil ruimte, het wil stromen het wil eruit. Zo’n lachbui werd vaak alleen maar erger als het er niet mocht zijn. Niet omdat de situatie grappiger werd, maar wel omdat er meer lading kwam op de emotie.
Dit gebeurt ook bij verdriet, boosheid, frustratie, angst en andere emoties die we graag willen wegstoppen. Deze emoties worden groter, er komt meer lading op, het wil eruit.
Gebeurt dat niet? Dan gaat deze energie ergens in het lichaam zitten wroeten en vervelen. Het kan geen kant op dus zet het zich vast in je lichaam. En vroeg of laat zal het er een keer uitkomen.
Het gezegde met ‘de druppel die de emmer liet overlopen’ is een goed voorbeeld. Alles wat al die tijd opgekropt is en in het emmertje is gestopt, komt een keer omhoog. Maar dan 10x zo heftig, intens en groot, als een explosie.
Geen ruimte voor emoties als kind
Het moeite met uiten van emoties komt vaak voor uit de kindertijd. Als ik naar mezelf kijk is het een combinatie van gene (aan één kant van de familie zijn het allemaal binnenvetters) en dit is versterkt door mijn jeugd.
Doordat mijn moeder depressief was voelde ik geen ruimte om mijn emoties er te laten zijn.
Ik was soms wel boos, verdrietig of gefrustreerd, maar het was vaak aan mij om dit op te lossen terwijl ik alleen op mijn kamertje zat. En als kind kun je daar niks mee. Je hebt een ouder nodig om dit te co-reguleren.
Als je als kind vaak uitspraken hoorde als:
- “Ga maar naar je kamer als je niet normaal kunt doen.”
- “Kom maar weer terug als je weer kunt lachen.”
- “Ach stel je niet zo aan, hier hoef je niet om te huilen.”
- “Nou, droog je tranen maar en ga maar weer gewoon spelen.”
- “Doe niet zo boos, nergens voor nodig.”
Dan leerde je dus: mijn emoties mogen er niet zijn, ze doen er niet toe. Grote kans dat je als volwassenen óók niet kunt omgaan met deze emoties. Je hebt dit immers nooit geleerd.
Maar alles wat er niet mocht zijn, is wel vast komen zitten in je lichaam.
Hoe emoties opkroppen pijn beïnvloedt
Je kunt je voorstellen dat wanneer je jarenlang emoties hebt opgekropt, dit niet zonder gevolgen kan zijn. Al die ballen met energie die nooit ruimte hebben gekregen gaan ergens naartoe, het zet zich vast, en dat kan zorgen voor spierspanning, verzuring en pijn.
Je lichaam draagt deze onverwerkte emoties met zich mee. Alle stress, woede, verdriet en angst die nooit ruimte heeft gekregen zit vast in je systeem.
Je kunt het zien als een bal die je onderwater probeert te houden. Dit vraagt veel van je: het is zwaar en zorgt voor spanning.
Als je hier meer over wil leren raad ik je het boek Hoe het lichaam onthoudt wat je zelf vergeten bent van Tom de Prest aan. Je leest hier mijn review over dit boek.
Mijn visie is zelfs ook dat opgekropte emoties pijn niet alleen verergeren, maar dat pijn kan ontstaan door jarenlang wegstoppen van emoties.
Trauma, onverwerkte emoties, vastzittende gevoelens en belemmerende overtuigingen hebben in mijn ogen veel te maken met een diagnose als fibromyalgie.
5 Signalen dat je emoties onderdrukt
Deze signalen laten duidelijk zien dat jij emoties opkropt en onderdrukt.
1. Je wil niet huilen (zeker niet met anderen erbij)
Wanneer er tranen in je ogen komen, droog je snel je ogen en slik je je tranen weg. Het voelt stom en onwennig om te huilen, zeker wanneer er anderen bij je in de buurt zijn.
Huilen voelt zwak, het mag er niet zijn en je wil geen ruimte maken voor de tranen die eruit willen.
2. Je praat niet over moeilijke dingen
Als anderen willen delen wat hun op het hart ligt, ben je één en al oor. Maar wanneer jij het moeilijk hebt weet niemand hiervan. Je maakt geen ruimte voor jouw moeilijkheden. Jij gaat gewoon door alsof er niets aan de hand is en stopt het allemaal weg.
Als iemand vraagt hoe het gaat zul je ook vrijwel standaard ‘goed’ antwoorden, ook al is er nog zo veel dat je bezighoudt.
3. Emoties als boosheid vind je ingewikkeld
In plaats van je woede en boosheid ruimte te geven loop je ervan weg. Moeilijke gesprekken, discussies, confrontaties ga je uit de weg omdat je niet weet hoe je hiermee moet dealen.
En is er wél een gesprek waarbij boosheid omhoog komt? Dan zet dit zich al snel om in verdriet.
4. Je bagatelliseert alles
Het valt allemaal wel mee, zo erg is het niet, het komt wel goed. Wanneer er iets met je aan de hand is bagatelliseer je dit. Anderen hoeven zich geen zorgen te maken en jij staat je mannetje wel. Je wil niet dat anderen zien hoe moeilijk je het hebt.
5. Je legt de focus op anderen
Wanneer jou wordt gevraagd hoe het nu met je gaat, of er wordt dieper ingegaan op je situatie met betrekking tot je fysieke klachten wuif je dit snel weg en leg je graag de focus op de ander. Je praat liever niet over jezelf en wat er speelt.
Je luistert liever naar de ander zodat je kunt luisteren, zorgen en ondersteunen en maar niet bij je eigen gevoel hoeft te komen.
Emoties leren doorvoelen en uiten
Sinds ik bewust aan de slag ben gegaan met het leren doorvoelen en uiten van emoties is er veel oud zeer omhoog gekomen. Allemaal boosheid, tranen en frustratie waar nooit ruimte voor is gekomen kwam eruit.
Flinke huilbuien met snik en snot waarbij ik soms niet eens wist waaróm ik aan het huilen was. Boosheid die ruimte wilde krijgen terwijl ik niet wist waar ik boos om was.
Allemaal emmertjes die vol waren gelopen en nu eindelijk ruimte kregen. Zeker niet altijd makkelijk, maar wél heel helend.
Dit is zeker iets wat heeft bijgedragen aan het feit dat ik me nu zo veel beter voel. En dan is het nu van belang om dit ook te blijven doen: om te blijven praten over wat me bezig houdt, emoties ruimte te geven als ze zich aandienen en het lekker te laten stromen.
Wist je dat een emotie, wanneer je die meteen ruimte geeft, maar 90 seconden duurt om helemaal te doorvoelen? Lekker laten gaan dus in plaats van jarenlang vastzetten in je lichaam met pijn en vermoeidheid als gevolg.
Van emoties opkroppen naar emoties doorvoelen
Om je te helpen in dit proces, ik weet immers hoe lastig het kan zijn, heb ik een eBook geschreven waarin ik je stap voor stap leer hoe je emoties kunt doorvoelen en loslaten.
Stapsgewijs, met video’s om je zenuwstelsel te kalmeren, zodat je eindelijk kunt loslaten wat er al jaren uitwil.
Voor maar 9,95 zit het eBook in je inbox: bekijk het eBook Stap voor Stap Emoties Doorvoelen & bestel ‘m hier
Een fijn stappenplan om altijd binnen handbereik te hebben zodat je eindelijk kunt loslaten wat je niet meer dient.
Hoe zie jij dit? Denk jij dat opgekropte emoties de oorzaak zijn van pijn of pijn kunnen verergeren? Ik ben benieuwd naar jouw mening, deel deze vooral in een reactie!
